قرآن برای همه جهانیان پیام دارد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، حضرت آیت‌الله عبدالله جوادی‌آملی شامگاه امروز شنبه (دوم اسفندماه) در پیامی تصویری به مراسم افتتاحیه سی‌وسومین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم با حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبران، اهل‌ بیت (ع) و حضرت صدیقه طاهره(س)، حاضران از فرهیختگان، علما، اندیشمندان و نخبگان علمی را مورد خطاب قرار دادند و از خداوند متعال خواستند نظام علم‌مدار و دانش‌پرور اسلامی را در سایه ولایت حضرت ولی‌عصر(عج) تا زمان ظهور حفظ فرماید.

بخشی از پیام این مرجع تقلید بدین شرح است:

قرآن کریم نه تنها در بسیاری از آیات فرموده که قرآن کتابی جهانی است و برای جهانیان پیام دارد، بلکه آن پیام را در مائده و مأدبه علمی بیان کرده است. اگر کتاب جهانی است که هست، اگر برای جهان پیام دارد که دارد، باید مائده و مأدبه او نیز جهانی باشد. تنها چیزی که جهانی است و مشترک بین گذشته و آینده است مسئله فرهنگ است؛ انسان بداند از کجا آمده، کجا می‌رود، در چه شرایطی است، نظام سپهری چیست، روح انسان چیست؟ جامعه چیست؟

در قرآن کریم دو بخش از علوم یادآوری شده است. یکی علوم متعارف که فرمود: «یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ» و این علوم شامل فقه، اصول، حقوق و ... است. بخش دیگر از علوم قرآنی این است که در قرآن سلسله مسائلی است که نه در گذشته بود و نه در عصر فعلی وجود دارد. بر وجود مبارک پیامبر(ص) فرمود تو با همه نبوغی که داری اگر قرآن نبود به آن علوم دسترسی پیدا نمی‌کردی و به جامعه بشری هم می‌فرماید، شما هر چه رشد کنید و قدرت علمی پیدا کنید بدون قرآن به آن معارف دست نمی‌یابید.

این قسم دوم، از رهاوردهای خاص قرآن کریم است که هم بر امت اسلامی و جهان بشریت این حرف را دارد و هم به پیامبر(ص) می‌فرماید که گذشته از «یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ»، «وَیُعَلِّمُکُمْ مَا لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ» نیز وجود دارد.

«یعلمکم ما لم تکونوا تعلمون» در ادبیات تازی مشابه تعبیرات فارسی است که می‌گوییم «اگر این نبود شما در هیچ جا نمی‌توانستی آن را یاد بگیری».

خداوند بر وجود پیامبر(ص) می‌فرماید: خدا چیزی به تو آموخت که تو اگرچه هوش، استعداد و ... کم نظیری داری، اما برای شما مقدور نبود که بدون وحی آن را یاد بگیری. زیر این آسمان غیر از قرآن، کتابی نیست که این مسائل را به شما بگوید که آن «معارف ابدیت انسان» است.

انسان موجودی ابدی است و یک موجود ابدی فرهنگ ابدی می‌خواهد. نه می‌پوسد و نه از هستی خارج می‌شود. درست است که انسان به قبر می‌رود و بدنش می‌پوسد اما انسان همچنان مسافر است به سوی ابد. از دنیا وارد برزخ می‌شود، از برزخ وارد معاد و از آنجا وارد بهشت می‌شود و تا ابد آنجا می‌ماند. نه سال دارد نه ماه، نه زمان دارد نه زمین؛ انسان موجودی ابدی است. یک موجود ابدی فرهنگ ابدی می‌خواهد؛ امیدواریم حوزه‌ها اینچنین باشند، دانشگاه‌ها اینچنین باشند، جوامع بشری اینچنین باشند و هم از «یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ» و هم «وَیُعَلِّمُکُمْ مَا لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ» استفاده کنند.

تکمیل می‌شود...